ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
663
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
نكرد تا بپذيرند واز آنها يارى نخواست تا ياريش كنند . سوگند به خدا براي آنها حوضي را پر آب كنم كه كسى نتواند آن را خالى كند واز آنها كه در آن افتادهاند كسى را نجات نيابد واز آن سودى نبرند . من به حجّتهاى الهى وعلم أو در بارهء آنها راضيم . من آنها را به حقّ دعوت مىكنم وعذرخواهيشان را مىپذيرم پس اگر باز گردند وتوبه كنند وحرف حق را بپذيرند ودر پيشگاه خدا زارى كنند توبه قابل پذيرفتن است واز جانب من مزاحمتى نخواهد بود ، واگر امتناع ورزند تيزى شمشير را بر آنها قرار خواهم داد كه در اين حالت شمشير باطل را نابود وأهل ايمان را يارى مىكند با هر نامهء عملي نويسندگان آنها بر آنها شاهدند . به خدا سوگند زبير وطلحه وعايشه مىدانند كه حق با من است وآنها بر باطلند . بايد دانست كه امام ( ع ) در آغاز به فضيلت جهاد توجّه داده است ومقصود امام ( ع ) بيان فرار مردم از جنگ با أهل بصره است . پس امام ( ع ) نخست به وجوب جهاد از جانب خداوند اشاره فرموده وكتاب خدا از آن پُر است چنان كه مىفرمايد : « انْفِرُوا خِفافاً وَثِقالًا وَ » « 1 » وأمثال اين نيز وارد شده است . پس از بيان وجوب جهاد ، امام ( ع ) فضيلت جهاد را در پيشگاه خداوند تعالى بيان مىفرمايد ودر اين معنى سخن حق تعالى است : « لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً دَرَجاتٍ مِنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً » « 2 » .
--> ( 1 ) سورهء توبهء ( 9 ) : آيهء ( 41 ) : با مال وجانتان در راه خدا جهاد كنيد . ( 2 ) - سورهء نساء ( 4 ) : آيهء ( 95 ) : هرگز مؤمناتى كه بدون عذر از جنگ باز نشينند با مجاهدان در راه خدا كه با مال وجانشان پيكار كنند برابر نيستند ، خداوند آنها را كه با مال وجانشان در راه خدا مىجنگند بر آنها كه از جنگ با كفّاره ، مىگريزند برتر داد وآنها را درجات ومغفرت خاص بخشيد وخداوند بخشنده ورحيم است .